บทที่ 253 หมากชั้นยอด

หลังจากปฏิบัติการร่วมสองวัน เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการทุจริตในอำเภอผิงกู่ซึ่งมีหลวี่ชางซานเป็นหัวโจก ก็ถูกสาวไส้ดึงรากถอนโคนออกมาจนหมดสิ้น พวกเขาถูกพาตัวไปสอบสวนจนไม่มีใครรอดพ้น

การเคลื่อนไหวครั้งใหญ่เช่นนี้ ย่อมเป็นที่รับรู้ของคนทุกแวดวงในสังคมไปจนถึงผู้นำระดับสูงอย่างรวดเร็ว

ท่ามกลางกระแสคลื่นลมแรงเช่นนี้ ไม่มีผู้นำของมณฑลเหอตงคนใดกล้าออกหน้าจัดการเรื่องนี้อย่างบุ่มบ่าม เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่า ต้นไม้ใหญ่อย่างกลุ่มบริษัทตงเมาได้ให้ร่มเงาคุ้มครองคนไว้มากมาย ในขณะเดียวกันคนที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ก็มีความเสี่ยงที่จะถูกฟ้าผ่าได้ทุกเมื่อ เพียงแค่พลั้งปากพูดผิดไปคำเดียว ก็อาจถูกเหมารวมว่าเป็นพวกเดียวกับคนใต้ต้นไม้นี้ได้

ทว่าเมื่อปฏิบัติการนี้เริ่มต้นขึ้น คนแรกที่ถูกผลักออกไปรับหน้าคลื่นลม ย่อมตกเป็นของหลิงโหยวอย่างเป็นธรรมชาติ เพียงชั่วข้ามคืน ไม่ว่าจะเป็นภายในระบบราชการของมณฑลเหอตงหรือในหมู่ผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มบริษัทตงเมา ชื่อของหลิงโหยวก็ดังระเบิดกึกก้องอยู่ข้างหูผู้คนราวกับลูกระเบิด

ชั่วขณะนั้น หลิงโหยวกลายเป็นเป้าโจมตี ราวกับ 'เด็กหัวโจก' ที่ปะปนอยู่ในหมู่เด็กๆ ในตรอกซอกซอย บางคนกลัวเขาจะก่อเรื่อง บางคนเกลียดที่เขาทำให้เสียเรื่อง แต่ก็ไม่มีใครทำอะไรเขาได้ 'พวกเด็กๆ' กลัวว่าถ้าไปแหย่เขาแล้วไฟจะลามมาติดตัว ส่วน 'พวกผู้ใหญ่' ก็ต้องไว้หน้า 'ผู้ปกครอง' ของเขาจึงไม่อาจออกหน้าได้ ดังนั้นหลิงโหยวในตอนนี้ ดูเหมือนจะเดินไต่เต้าอยู่บนขอบเหวแห่งความอันตราย แต่กลับอยู่ในเขตแดนที่ปลอดภัย และคนที่ปวดหัวที่สุดในตอนนี้ ก็คือผู้ปกครองของ 'พวกเด็กเลว' เหล่านี้นั่นเอง