บทที่ 265 จบลงชั่วคราว

หลิงโหยวเดินทางมายังเมืองอวี๋หยางอย่างเร่งรีบโดยไม่ได้บอกกล่าวผู้คนมากมายนัก รวมถึงหลิงอวิ๋นน้องสาวของเขาด้วย ดังนั้นในช่วงบ่าย หลังจากจัดการขั้นตอนที่เกี่ยวข้องกับกองบังคับการตำรวจเมืองอวี๋หยางเสร็จสิ้น เขาก็พาตัวเหยาเจี๋ยเดินทางกลับไปยังเมืองซงหมิง มณฑลเหอตงทันที

เมื่อถึงเมืองซงหมิง หลังจากคุมขังเหยาเจี๋ยตามกฎระเบียบแล้ว สำนักงานอัยการ คณะกรรมการตรวจสอบวินัย และหน่วยงานตำรวจ ก็ได้ส่งเจ้าหน้าที่หญิงหน่วยงานละหนึ่งคนมาเฝ้ายามหล่อนอย่างเข้มงวด

ส่วนหลิงโหยวก็รีบเดินทางไปยังเมืองอวี้ชวนทันที และได้พบกับโจวเค่อฟู่อีกครั้ง การสนทนาของหลิงโหยวในครั้งนี้มุ่งเป้าเจาะจงมากยิ่งขึ้น เมื่อนำคำให้การของเหยาเจี๋ยมาประกอบ ในที่สุดโจวเค่อฟู่ก็ยอมคายข้อมูลที่มีเนื้อหาสาระออกมาบ้าง ไม่ได้เอาแต่พูดจาบ่ายเบี่ยงเล่นลิ้นเหมือนที่ผ่านมา

ทว่าถึงแม้โจวเค่อฟู่จะยอมรับสารภาพข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการทำผิดกฎหมายและวินัยของตน แต่พอหลิงโหยวถามว่าเบื้องบนของเขามี 'ยอดคนคอยชี้แนะ' หรือไม่ โจวเค่อฟู่กลับปิดปากเงียบ ยืนกรานกระต่ายขาเดียวว่านี่เป็นเพียงการกอบโกยเงินทองระหว่างเขากับเหยาเจี๋ยเท่านั้น ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มบริษัทตงเมา หรือข้าราชการระดับสูงคนอื่นๆ แต่อย่างใด

แต่หลิงโหยวมีหรือจะเชื่อคำพูดลอยๆ ของโจวเค่อฟู่กับเหยาเจี๋ย เขาเชื่อมั่นว่าเรือลำใหญ่อย่างกลุ่มบริษัทตงเมา ไม่มีทางแล่นฉลุยอยู่ในมณฑลเหอตงมาได้หลายปีโดยไม่ล่ม เพียงเพราะพึ่งพาโจวเค่อฟู่ตัวเล็กๆ คนนี้แค่คนเดียวแน่