บทที่ 279 ปืน

และสาเหตุที่หลิงโหยวมีพฤติกรรมเช่นนี้ ก็เป็นเพราะบนร่างกายมนุษย์มีจุดฝังเข็มที่สามารถทำให้เส้นประสาทชาได้อยู่หลายจุด หากใช้วิธีการที่ถูกต้อง ก็จะสามารถทำให้เกิดผลลัพธ์ดั่งการสกัดจุดในนิยายกำลังภายในได้ ทว่าเรื่องนี้ก็เป็นการทดสอบฝีมือของผู้ฝังเข็มอย่างมาก เพราะหากใช้แรงไม่พอ ก็จะไม่เกิดผลใดๆ แต่หากใช้แรงมากเกินไป ผู้ที่โดนสกัดจุดอาจถึงขั้นเป็นอัมพาตหรือเสียชีวิตได้

ส่วนจะแทงตรงไหนนั้น ตัวอย่างเช่น หากแทงที่จุดถานจง ก็จะทำให้ร่างกายตั้งแต่หน้าอกขึ้นไปและลำตัวบางส่วนชา หากแทงที่จุดหวนเที่ยว ก็จะทำให้รยางค์ส่วนล่างชา ทว่าตำแหน่งของจุดฝังเข็มทั้งสองจุดนี้ สำหรับสถานการณ์ปัจจุบันของหลิงโหยวแล้ว ล้วนเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นจึงมีเพียงจุดเจียนจิ่งบนบ่าเท่านั้น ที่เป็นตำแหน่งที่หลิงโหยวสามารถเอื้อมถึงได้

ดังนั้นหลิงโหยวจึงตัดสินใจเด็ดขาด ในตอนที่เหลาปานับถึง 'สาม' หลิงโหยวจะแทงเข็มเข้าไปในจุดเจียนจิ่งของเหลาปา ทำให้ร่างกายท่อนบนของอีกฝ่ายชาและเป็นอัมพาตชั่วขณะ เพื่อใช้สิ่งนี้ซื้อเวลาให้เขากับฉินเจียวได้มีโอกาสหลบหนี

ในเวลานั้นเอง เหลาปาก็ชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้วแล้วตะโกน "สาม..."

ทันทีที่สิ้นเสียง ลูกน้องคนนั้นก็ผลักฉินเจียวออกมา ส่วนหลิงโหยวก็อาศัยความเร็วปานสายฟ้าแลบ แทงเข็มเข้าไปที่จุดเจียนจิ่งบนบ่าของเหลาปาในรวดเดียว จากนั้นก็ออกแรงผลักเหลาปาไปข้างหน้า ส่วนตัวเองก็รีบสับเท้าวิ่งไปหาฉินเจียวทันที