บทที่ 281 โมซิน-นากันต์

อวี๋ฮวนก้มหน้าลงแล้วกล่าว "สถานการณ์ไม่ค่อยดีนัก หัวหน้าหลิงถูกยิงสองนัด คุณหนูฉินถูกยิงที่กลางหลังหนึ่งนัด แต่โชคดีที่ตอนนี้ยังมีสัญญาณชีพอยู่ ผู้กำกับโหวโทรแจ้งโรงพยาบาลแล้ว น่าจะใกล้ถึงแล้วล่ะ"

หวังซื่อเหยียนได้ยินก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที "ทำไมถึงมีปืนได้ล่ะ"

อวี๋ฮวนก็ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี เพราะนี่ก็เป็นสิ่งที่เขาไม่คาดคิดมาก่อนเหมือนกัน แต่ความจริงมันก็เกิดขึ้นไปแล้ว

เวลานั้น เสียงไซเรนรถพยาบาลก็ดังก้องจากไกลเข้ามาใกล้ ผ่านไปครู่หนึ่ง รถพยาบาลสามคันก็มาจอดเทียบข้างทุกคน จากนั้นทีมแพทย์และพยาบาลก็ถือเปลหามสองอันวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหา หลังจากตรวจอาการเบื้องต้นให้หลิงโหยวและฉินเจียวแล้ว ก็รีบนำตัวทั้งสองขึ้นเปลและสวมหน้ากากออกซิเจนให้ทันที

เวลานี้ รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนและตะวันตกประจำมณฑลที่เข้าเวรอยู่ เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ ภายในใจก็อดหวาดหวั่นไม่ได้ เขาเดินเข้าไปหาหวังซื่อเหยียนและเฉินหย่งแล้วเอ่ย "ท่านผู้นำทั้งสองก็อยู่ด้วยหรือ"