บทที่ 101 คำสอนอาจารย์ดั่งตะเกียง

หลังตั้งสติจากความตื่นเต้นในการเข้าพบท่านเจ้าเมืองหลิวเหวินเซียวแล้ว ฉินเต๋อชางและฉินหยวนซานก็พาฉินห่าวหราน ขับรถวัวคันเก่าที่ดูเก่าเล็กน้อย เดินทางกลับ

ฉินห่าวหรานนั่งบนรถที่กระเทือนเบาๆ มองทุ่งนาที่ถอยห่างไปอย่างรวดเร็วทั้งสองข้างของทางหลวง สีเขียวจัด แต่ในใจกลับเหมือนอากาศปลายฤดูใบไม้ผลินี้ ความอบอุ่นเจือความเลือนรางที่บอกไม่ได้

รัศมีของหัวหน้าคดีอำเภออายุสิบขวบ สายตาที่เพ่งพินิจและการลงทุนในแววตาลึกของท่านเจ้าเมืองหลิว... ตัวเองโดดเด่นเกินไปไหม?

ส่ายหน้า โยนคำถามเหล่านี้ทิ้งไปข้างหลัง ยิ้มพูด "ท่านปู่ ลุง พวกเราอย่าเพิ่งกลับหมู่บ้านโดยตรง ขอแวะตลาดก่อน ข้าต้องไปคารวะขอบคุณท่านอาจารย์ก่อน"

ฉินเต๋อชางได้ยิน พยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง "ถูก แวะไปตลาดชิงสุ่ยก่อน ไปสำนักเรียนส่งเสริมตำรา! ห่าวหรานจะมีวันนี้ได้ ท่านอาจารย์ลี่มีคุณูปการมาก พวกเราต้องไปขอบคุณครู"