บทที่ 103 เกียรติของชาวตระกูล

รถวัวยังไม่ทันเข้าใกล้ ยังอยู่บนเนินดินปากหมู่บ้าน เด็กก้นเปลือยหลายคนที่กำลังเล่นอยู่ ตาไวเห็นรถวัวและคนบนรถ คนหนึ่งกระโดดขึ้นทันใด ใช้สุดเสียงตะโกนเข้าไปในหมู่บ้านว่า "กลับมาแล้ว! พี่ห่าวหรานกลับมาแล้ว! ท่านปู่ผู้ใหญ่บ้านและลุงต้าซานก็กลับมาแล้ว!"

เสียงเด็กยังไม่สุกงอมนี้ แทบจะในพริบตา ในหมู่บ้านก็ดั่งหม้อแตกระเบิด! ชาวตระกูลที่กำลังถือชามกินข้าวที่บ้าน พอได้ยินเสียงตะโกน ก็ตะลึงไปครู่ จากนั้นเหมือนใจตรงกัน วางชามและตะเกียบลงดังกราว ไม่ทันเก็บข้าวของ ก็พุ่งไปที่ปากหมู่บ้านอย่างพร้อมเพรียง

คนที่วิ่งหน้าสุดคือท่านปู่สาม วิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วผิดปกติ บนใบหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรนและความคาดหวัง

"เป็นอย่างไร? สอบได้อย่างไร?" คนยังไม่ทันถึง เสียงถามแสนใจร้อนต่างๆ ก็พุ่งมาดั่งคลื่น ล้อมรถวัวจนรอบ

ฉินเต๋อชางและฉินหยวนซานเพิ่งกระโดดลงจากรถ ก็ถูกฝูงคนตื่นเต้นล้อมจนแน่น ครั้งนี้ ไม่ต้องตีฆ้องใหญ่ของเรือนบรรพชนที่ใช้เรียกประชุมเลย แทบทุกชายหญิงเด็กผู้ใหญ่ของตระกูลก็มารวมตัวกันที่ปากหมู่บ้านเอง สายตานับไม่ถ้วนพุ่งไปที่ฉินห่าวหรานที่เพิ่งลงจากรถ