บทที่ 124 ส่งของกำนัลคืน สร้างชื่อเสียง

ฉินห่าวหรานอธิบายอย่างอดทน "ลุง สถานการณ์ตอนนั้นกับตอนนี้ต่างกัน ถ้าข้ายังเป็นลูกชาวนาธรรมดา รับก็รับ แต่บัดนี้ข้าเป็นหัวหน้าคดีเมืองแล้ว ยิ่งเป็นศิษย์ที่ท่านเจ้าเมืองหลัวยอมรับโดยตรง

ไม่รู้มีกี่คู่ตาที่จ้องข้าอยู่ในมุมมืด ขุนนางคนอื่นในศาลาว่าการ ผู้รู้สายธารใสในวงการ และก็อาจมีคนที่มีความคิดเห็นทางการเมืองต่างจากท่านเจ้าเมือง... พวกเขาจะคอยดูเด็กอัจฉริยะที่โผล่ขึ้นมาทันใด ศิษย์ใหม่ของท่านเจ้าเมือง คนนี้จะทำอย่างไรต่อไป การกระทำทุกอย่างของข้าไม่ใช่แทนข้าคนเดียวแล้ว ยังจะส่งผลกระทบถึงสายตาและชื่อเสียงของท่านเจ้าเมืองหลัว

ถ้าข้ารับของกำนัลเหล่านี้ทั้งหมด ตกในสายตาผู้ที่มีใจร้อน จะคิดอย่างไร? เห็นไหม ลูกชาวนาตาเล็ก ได้รับความเอ็นดูของท่านเจ้าเมือง ก็รีบกอบโกยทรัพย์

ผู้ที่ท่านเจ้าเมืองเห็นค่า ที่แท้ก็เป็นคนเห็นแก่ผลประโยชน์เล็กน้อยเอง! ดูเหมือนท่านเจ้าเมืองหลัวรู้จักคนไม่ชัด! สุดท้ายรากตื้น ไม่เข้าใจข้อต้องห้ามในวงการราชการ รับของจางซาน หลี่ซื่อจะคิดอย่างไร? หวังอู่จะรู้สึกว่าถูกดูถูกหรือไม่? นี่ไม่ใช่อายุน้อยก็เริ่มแบ่งพรรคแบ่งพวกแล้วหรือ?

'ปากคนเป็นไฟแยกทอง คำใส่ร้ายสะสมจนละลายกระดูก'