บทที่ 131 ประกาศผล

เวลาในการรอถูกยืดออกอย่างช้าผิดปกติ ทุกลมหายใจดั่งผ่านฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงหนึ่งครั้ง

ทันใดนั้น ไกลออกไปดังเสียงฆ้องทองแดงใสๆ "ก๊อง!"

ฉินหยวนซานเกือบกระโดดขึ้น วิ่งออกนอกโรงเตี๊ยม เปิดหูฟังทิศทางสุดแรง

"เสียงฆ้อง! มีเสียงฆ้อง!" ฉินเต๋อชางลุกขึ้นทันใด ก้าวเร็วไปที่ข้างประตู

แม้แต่ฉินห่าวหรานที่พยายามนิ่งสง่ามาตลอด ปลายนิ้วก็เกร็งเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว สายตามองออกนอกประตู