บทที่ 161 ไปตลาด

เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้าเพิ่งสว่างราง ลานเล็กของลุงบ้านฉินก็มีควันเตาลอย และเสียงคนวุ่น

ฉินห่าวหรานถูกเสียงไหวในลานปลุก สวมเสื้อลุก เห็นลุงฉินหยวนซานและท่านปู่ฉินเต๋อชางวุ่นอยู่ในลาน ขนเป็ดอ้วนหลายสิบตัวที่ถูกมัดเท้าทั้งสองและร้องก๊าบๆ ขึ้นรถวัว

ฉินห่าวหรานก้าวมาช่วย ถามตามที่นึกออก "ท่านปู่ ลุง เช้าขนาดนี้ต้องส่งเป็ดไปตลาด?"

ฉินเต๋อชางยืดเอว ตบขนเป็ดที่มือ บนใบหน้าเจือสีหน้ากังวลและอยากพูดแต่หยุด "ใช่ ร้านในตลาดรอใช้ ห่าวหราน เจ้าลุกพอดี ข้ากับลุงเจ้ากำลังคิด..." พูดถึงปลายปาก ก็กลืนกลับ

ฉินห่าวหรานรู้สึกถึงความลังเลของผู้ใหญ่ทั้งสองทันที ไม่บอกตรงๆ แต่หักเลี้ยวคำพูด ถามด้วยความใส่ใจ "ท่านปู่ ลุง เมื่อวานข้าได้ยินจากพี่เหอวั่งว่า ท่านปู่สามตั้งแต่เข้าฤดูหนาวไออยู่ไม่หยุด? เชิญหมอดูให้ละเอียดแล้วหรือ? อาการเป็นอย่างไร?"