บทที่ 163 วาสนาของเหอวั่ง

การคุยในห้องหนังสือใกล้จบ ท่านอาจารย์ลี่มองชาวตระกูลสองท่านที่ใจเดียวคิดเพื่อรุ่นหลัง ในใจขยับ สายตาผ่านหน้าต่าง ตกบนฉินเหอวั่งที่อยู่ในลานและรู้สึกแปลกใหม่กับทุกอย่างในสำนักเรียน

เด็กนี้ร่างแข็งแรง ระหว่างคิ้วและตามีความซื่อและคล่องของหนุ่มชาวนา เปิดปากเสียงเบา "พี่เต๋อชาง หยวนซาน ยังมีเรื่องหนึ่ง"

ฉินเต๋อชางและฉินหยวนซานรีบนั่งสง่าจริงจัง "ท่านอาจารย์เชิญพูด"

ท่านอาจารย์ลี่ชี้ฉินเหอวั่งนอกหน้าต่าง "เหอวั่งเด็กนี้ ข้าดูแล้วอุปนิสัยแม้โลดโผน แต่แววตาใสสว่าง ในกระดูกเป็นเด็กที่จริงใจและให้ความสำคัญน้ำใจ

วัยตอนนี้ของเขา ถ้าจะเดินเส้นทางสอบรับราชการ เรียนบทความสำหรับสอบตั้งแต่ต้น อาจช้าบ้างจริง ยากสำเร็จใหญ่ แต่ถ้าเพียงปูพื้นรู้หนังสือ เข้าใจเหตุผลและเรื่องราว รู้คำสอนของปราชญ์ เข้าใจน้ำใจกาลเทศะ ยังไม่นับว่าสายเกินไป"