บทที่ 174 ชื่อเสียงข้างนอก

ฉินห่าวหรานทุ่มเทพลังทั้งหมดในการศึกษาลึกซ่างซูและหลักสูตรปกติของสำนัก พยายามทำรากฐานให้แน่น

แต่ ปัญหากลับไม่หยุดเพราะตัวเองหลีกเลี่ยงเอง ชื่อเสียงของเขาตาม "บันทึกคัมภีร์สี่เล่ม" ที่ขายฮิตต่อเนื่องในร้านพิมพ์ทั่วทุกที่ และการบอกต่อปากต่อปากระหว่างนักเรียน ขยายแพร่ออกไปยังเมืองใกล้เคียงเร็ว

ในไม่ช้า ใบเชิญงานวรรณกรรมเป็นทางการของสำนักศึกษาหรือกลุ่มผู้รู้ที่มีอิทธิพล เช่นสำนักศึกษาตงถิงของเมืองเย่ว์โจว สำนักการศึกษาจิงซานของเมืองจิงโจว งานวรรณกรรมชิงชวนของเมืองฮั่นหยาง สำนักบทกวีไป๋หยุนของเมืองเต๋ออัน ฯลฯ ก็เริ่มดั่งแผ่นหิมะในฤดูหนาวปลิวว่อนเข้าสำนักการศึกษาประจำเมืองเหมี่ยนหยาง ตกบนโต๊ะในห้องพักของฉินห่าวหราน

ใบเชิญเหล่านี้ถ้อยคำสุภาพ ปกทองคำ ส่วนใหญ่ใช้คำเช่น "พบเพื่อนด้วยวรรณกรรม แลกเปลี่ยนขัดเกลา" "ร่วมยกธรรมเนียมวรรณกรรมหูกว่าง" "เคารพชื่อเสียงด้านความสามารถของพี่ฉิน หวังพบกัน"

ดูสง่างาม เต็มไปด้วยลีลาของผู้รู้ที่สง่า แต่ฉินห่าวหรานรู้สึกชัดถึงระหว่างบรรทัดซ่อนการแลกเปลี่ยน เปื้อนการแข่งขันเปิดของพื้นที่ สำนักไปจนถึงชื่อเสียงส่วนตัว