บทที่ 180 ตัดสินวีรชนด้วยความสำเร็จและล้มเหลว

งานวรรณกรรมเจียงเซี่ยปิดม่านสมบูรณ์ นักเรียนเมืองเหมี่ยนหยางแบกเกียรติกลับ ไม่เพียงชนะแสงเกียรติของที่หนึ่ง ยิ่งทิ้งชื่อดีของถ่อมตนรักเรียนในระหว่างวงผู้รู้หูกว่าง

หลายคนไม่ออกเดินทางกลับเมืองเหมี่ยนหยางทันที ท่านขุนนางอาจารย์หวังเข้าใจเห็นใจความตึงเครียดและเหนื่อยหลายวันของนักเรียน อนุญาตให้พักสามวัน ให้เที่ยวชมเมืองอู่ชาง เปิดสายตา คลายจิตใจ

คนหนุ่มเต็มไปด้วยความอยากรู้และพลัง วางภาระของงานวรรณกรรม หลายคนปรึกษาที่จะไปอย่างสนใจมาก

เป้าหมายแรกของทุกคน ตรงกันโดยไม่นัดชี้สนามสอบ ที่นั่นจะเป็นสนามรบของพวกท่านในอนาคตที่เข้าสอบมณฑล แย่งยศตำแหน่งขุนนางที่ผ่านสอบมณฑล

สนามสอบของเมืองอู่ชางอยู่ทางทิศตะวันตกของเมือง ขนาดใหญ่ อิฐสีน้ำเงินกำแพงสูง บรรยากาศขรึม