บทที่ 183 คำเชิญของเรือนเจียงฮั่น

เห็นข้างหน้าที่กระแสน้ำเชี่ยว มีกลุ่มเงาคน พวกท่านส่วนใหญ่ไม่ใส่เสื้อ ผิวถูกแดดร้อนและลมแม่น้ำย้อมเป็นสีทองแดงโบราณ ดำเงา ซี่โครงเห็นชัดทีละซี่

เชือกไม้ไผ่หนายาว ยื่นจากหัวเรือ บีบบนไหล่ของพวกท่าน

พวกท่านเกือบคลาน ก้มหัว นิ้วเท้าจิกแน่นในโคลนหรือซอกหิน พร้อมกับเสียงร้องที่ทุ้มและจังหวะ ทีละก้าว ขยับไปข้างหน้าอย่างลำบาก

"ฮุย โย ฮุยโย"

"ใต้เท้า ระวัง เหลี่ยมหิน"