บทที่ 189 รวมในร้านอาหาร

ฉินห่าวหรานยังก้มหน้าในคัมภีร์ ประวัติศาสตร์ ปราชญ์ บทประพันธ์ทุกวัน แต่ในใจห่วงพี่ลูกพี่ลูกน้องสามท่านที่มาใหม่เสมอ ไม่รู้ว่าพวกท่านปรับตัวในสภาพแวดล้อมใหม่ที่น้ำใจซับซ้อนนั้นอย่างไร

ฉินห่าวหรานเริ่มแรกทุกหลายวัน อาศัยเวลาว่างจำกัดของช่วงพักกลางวัน หรือช่วงเวลาหลังเลิกเรียนที่ฟ้ายังไม่มืด อ้อมทางไปใกล้เรือนเจียงฮั่น

ก็หาเหตุอภิปรายบทความเวลากับหลี่จู๋ซวน อาศัยโอกาสไปร้านอาหาร ดูพวกท่าน

ส่วนใหญ่ เพียงยืนไกลที่มุมถนน ผ่านคลื่นคนอึกทึก มองเงียบ

เห็นลุงอันเหอยกถาดหนัก ฝีเท้ารีบผ่านระหว่างโต๊ะเก้าอี้