บทที่ 192 เยี่ยมพี่คืนหิมะ

ถ้าพวกท่านวันหลังที่เมืองเจ้าเมือง เจอปัญหาเล็กที่แก้ยาก นักเรียนบังอาจ ขอให้อาจารย์ทุกท่านเห็นแก่หน้าน้อยของนักเรียน ถ้าดูแลเล็กน้อยได้ นักเรียนซาบซึ้งไม่หมด!" พูดพลาง คำนับขรึมขลังอีก

ท่านขุนนางอาจารย์หวังได้ยิน แสดงท่าทีก่อน "ห่าวหรานหนักน้ำใจ เป็นคุณธรรมงาม ในเมื่อเป็นพี่ของเจ้า ก็ไม่ใช่คนนอก วันหลังถ้ามีเรื่องจริง ให้พวกท่านมาที่สำนักหาผู้เฒ่าคนใดก็ได้บอก ที่ช่วยได้ก็ไม่ปฏิเสธแน่นอน"

อาจารย์อื่นก็ยิ้มพยักหน้า พูดตาม พวกท่านเพิ่งได้เงินก้อนใหญ่ อารมณ์ดี เห็นฉินห่าวหรานเข้าใจเรื่องและรู้มารยาทเช่นนี้ น้ำใจตามน้ำนี้ ก็ดีใจที่ให้ไป

หลี่ชางอี้ฟังอยู่ข้างๆ ในใจดั่งกระจกใส

เดิมเพราะความสัมพันธ์กับนายหนุ่ม ดูแลสามคนของบ้านฉินบ้าง ตอนนี้เห็นกับตาน้ำหนักของฉินห่าวหรานในใจอาจารย์ของสำนัก และสัญญาสนุกของอาจารย์ต่อพี่ในตระกูล ทันใดยกความสำคัญของสามคนของบ้านฉินในใจหลายขั้น