บทที่ 260 การเล่นดนตรีสง่า

พายุความคิดครั้งนี้ต่อเนื่องเกือบสองยาม จนตะวันเอียงตะวันตก ทุกคนรู้สึกปากคอแห้ง สมองเหนื่อย ถึงได้พักชั่วคราว

เด็กใช้ของเจียงจวินอวี้เตรียมกล่องอาหารไว้แล้ว ตอนนี้รีบขึ้นมา จัดวางบนโต๊ะหินในศาลา

ผักผัดสดหลายจาน กระทะซุปปลาร้อน และเหล้าข้าวอุ่น เรียบง่ายแต่ประณีต

ทุกคนไม่มารยาท นั่งล้อมกิน อาหารดีลงท้อง เหล้าอ่อนเข้าคอ บรรยากาศตึงของการเถียงเมื่อกี้ค่อยผ่อน แทนที่ด้วยความสบายและเห็นค่ากัน

เหอซีถิงนวดขมับยิ้มพูด "ทุกครั้งที่พูดวิชากับพี่หลายท่าน ดั่งได้ต่อสู้ยาก สมองเจ็บ แต่สนุก!"