บทที่277 ฝนเดือนสิบ ตั๊กแตนเริ่มดับสูญ

ภัยตั๊กแตนของเมืองเหมี่ยนหยาง ถูกยับยั้งไว้ได้อย่างยากลำบาก ในฐานะเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่ป้องกันได้ผลที่สุด แม้ความเสียหายจะสาหัส แต่เมื่อเทียบกับเมืองอำเภอข้างเคียงบางแห่งที่แทบเก็บเกี่ยวอะไรไม่ได้เลย ก็ยังรักษาผลผลิตพื้นฐานของบางเขตเอาไว้ได้ โดยเฉพาะเขตนาน้ำที่มีสภาพชลประทานดีอยู่บ้าง

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยนโยบายรับซื้อและการทำงานแลกการช่วยเหลือ ก็ยังพอประคับประคองปากท้องของราษฎรยากไร้จำนวนมากไว้ได้ ไม่เกิดคลื่นคนพลัดถิ่นเร่ร่อนขนานใหญ่

ผลงานการปกครองชิ้นนี้ ในการประเมินของที่ทำการผู้ตรวจการ ย่อมเป็นข้อพิสูจน์ที่ได้เปรียบที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

เอาชนะตั๊กแตนได้ มิได้หมายความว่าภัยพิบัติสิ้นสุดลงแล้ว

ปีศาจแล้ง ยังคงยึดครองผืนแผ่นดินนี้ไว้อย่างเหนียวแน่น ตั้งแต่เดือนสี่จนถึงเดือนเก้า มีฝนตกลงมาเพียงประปราย