บทที่289 ปีแห่งการวางตัวต่ำ

ปีใหม่ครานี้ของหมู่บ้านหลิ่วถัง ผ่านไปอย่างวางตัวต่ำกว่าทุกปีที่ผ่านมา

ไม่ได้ตั้งโต๊ะเลี้ยงต่อเนื่องอย่างใหญ่โต แม้แต่ประทัดก็จุดน้อยกว่าทุกปีมาก

หลังบวงสรวงที่ศาลบรรพชน ทุกครัวเรือนก็รับข้าวและเนื้อที่ตระกูลแจก แล้วกลับไปรวมญาติที่บ้านของตน

ฉินห่าวหรานในฐานะเด็กหนุ่มที่เป็นที่จับตามองที่สุดในตระกูลบัดนี้ ย่อมต้องแสดงน้ำใจตามธรรมเนียมไม่ได้หลีกเลี่ยง

เขาเตรียมของขวัญปีใหม่ไว้แต่เนิ่น สำหรับท่านปู่ฉินเต๋อชางเป็นโสมเหลียวตงหลายราก ห่อด้วยแพรแดง อีกทั้งกาวเออเจียวชั้นดีสี่กล่อง กับธนบัตรเงินห้าสิบตำลึง