บทที่294 บัณฑิตชุมนุม

"ในเวลาเดียวกัน เสริมสร้างการศึกษาให้ลูกหลานเจ้าถิ่นถู่ซือ อนุญาตให้พวกเขาเข้าสำนักหลวงและสอบราชการได้ก่อน ทำให้พวกเขาค่อยๆ ยอมรับกฎเกณฑ์ของราชสำนัก หลอมรวมเข้าสู่กระแสหลัก เช่นนี้ บางทีก็อาจค่อยๆ ขจัดความบาดหมางลงได้กระมัง?"

เหวยฉงซานดวงตาเป็นประกาย เคาะโต๊ะว่า "เยี่ยมไปเลย! ทัศนะของพี่ฉินนี้ เปิดหนทางใหม่โดยแท้! แต่ก่อนราชสำนักออกนโยบาย ไม่ปราบก็ปลอบ วนเวียนอยู่ระหว่างกำลังกับคุณธรรม การผสานผลประโยชน์กับการศึกษานี้ กลับเป็นเส้นทางใหม่! แม้ยามลงมือทำจะมีหมื่นเรื่องพันสาย แต่ทิศทางนี้ควรค่าแก่การขบคิดลึกซึ้ง!"

สองคนยิ่งคุยยิ่งลึก จากระบบเจ้าถิ่นถู่ซือคุยไปถึงการทำไร่บนภูเขาและการสร้างชลประทาน แล้วจากการอบรมราษฎรชายแดนคุยไปถึงความมั่นคงของแนวป้องกันชายแดน

ฉินห่าวหรานก็นำประสบการณ์การปกครองของหูกว่างบางส่วน โดยเฉพาะรูปแบบการร่วมมือกันระหว่างทางการกับวงศ์ตระกูลในการจัดการตั๊กแตนคราวนี้ มาแบ่งปันกับเหวยฉงซาน

เหวยฉงซานฟังแล้วพยักหน้าไม่หยุด รำพึงว่า "ปัญหายากทั่วใต้หล้า มักมีจุดที่เชื่อมโยงกันอยู่ กุญแจสำคัญอยู่ที่การปรับตามท้องถิ่น หาลูกกุญแจที่เหมาะสมดอกนั้นให้เจอ"