บทที่311 ทีมชิงหวิน

คิดให้ดีแล้ว ก็มีเหตุผลอยู่บ้างจริงๆ ยามฝึกเช้าปกติ ขี่ม้าส่วนใหญ่เป็นการฝึกส่วนบุคคล จู๋จวีนี้เน้นการส่งรับประสานกันเป็นทีม การสลับรุกรับ ก็นับเป็นประสบการณ์ที่แตกต่างอย่างหนึ่ง

เห็นสีหน้าฉินห่าวหรานเริ่มมีทีท่าอ่อนลง จางอวี้ก็ตีเหล็กตอนร้อน ลดเสียงลง

"ในสำนักเราตอนนี้รวมทีมได้หลายทีมแล้ว พวกเพื่อนจาริกศึกษาจากภายนอกก็จัดทีมกัน ครึกครื้นมาก! แม้แต่ท่านอธิการบดีเฉินยังออกปากว่า 'ฝึกวิทยายุทธ์ในวันวสันต์ ก็ต้องด้วยจารีตโบราณ' ยังตั้งใจนำหมึกฮุยม่อ แท่นฝนตวน พู่กันหูปี่ กระดาษเซวียนชั้นดีหลายชุดมาเป็นรางวัล!

ทีมละห้าคน พวกเราก็จัดสักทีมเป็นอย่างไร? ข้าเรียกโจวหย่งมาแล้ว แล้วดึงเหอซีถิงมาด้วย อ้อ จริงสิ ยังมีเพื่อนร่วมรุ่นวุฒิซิ่วไฉที่เพิ่งเข้าสำนักเมื่อปีก่อนของเจ้า หลี่จู๋เซวียน! เจ้าเด็กนั่นหัวไว ขาไว!"

ฉินห่าวหรานในที่สุดก็พยักหน้า "ก็ดี ตามที่พี่จางว่า เพียงแต่ข้าฝีมือหยาบ ถึงตอนนั้นอย่าให้ถ่วงทุกคนก็แล้วกัน"