บทที่314 ญาติในตระกูลเป็นเสมียนอาลักษณ์

เอาอย่างนี้ ส่งหกคนไปกับเจ้า! องครักษ์สี่คน เด็กหนุ่มหัวไวสองคนตามไปวิ่งงานเรียนรู้เรื่อง ตลอดทางทั้งคุ้มกันเจ้าให้ปลอดภัย ทั้งได้เปิดหูเปิดตา ในภายหน้าอาจช่วยเหลือตระกูลได้ด้วย"

ฉินห่าวหรานได้ยิน ก็รีบโบกมือ "อาโส่วเย่ ท่านปู่ ไม่ได้เด็ดขาด! การไปจาริกศึกษาที่สำนักหนานเจี้ยน คือไปอ่านหนังสือ มิใช่ไปเที่ยว พาคนมากไปกลับสะดุดตา เกรงจะก่อเรื่องยุ่งยากที่ไม่จำเป็น ทั้งเปลืองค่าใช้จ่ายเปล่าๆ พี่เหอวั่งคนเดียวตามข้าไปก็พอ เขาฝีมือดี คนก็ระวังตัว หากตระกูลไม่วางใจจริงๆ อย่างมากก็... เพิ่มอีกหนึ่งสองคน"

ฉินเต๋อชางกับฉินโส่วเย่สบตากันที รู้ว่าฉินห่าวหรานพูดมีเหตุผล

คนอ่านตำราไปจาริกศึกษา พาคนรับใช้กลุ่มหนึ่งห้อมล้อมหน้าหลัง นั่นเป็นท่าทางของลูกผู้ดีมั่งมี กลับเรียกให้คนจับจ้อง

สุดท้ายถกกันพักหนึ่ง ตกลงว่านอกจากฉินเหอวั่ง เพิ่มอีกสองคนคือฉินเถี่ยหลีกับฉินเหอวา ล้วนเป็นเพื่อนเล่นตอนเด็ก