บทที่324 น้ำลึกเกินไป

ฉินห่าวหรานฟังอยู่เงียบๆ ตลอด รอให้พวกเขาเล่าจบ จึงเอ่ย "เอาสัญญามาด้วยไหม?"

ฉินเหอวั่งรีบควักสัญญาเช่าที่พับไว้ออกมาจากอก ฉินห่าวหรานรับมา คลี่ออกดูอย่างละเอียด

หนังสือสัญญาเขียนได้นับว่าถูกระเบียบ ค่าเช่า ระยะเช่า ชื่อและลายนิ้วมือสองฝ่าย ตราประทับนายหน้าครบครัน

แล้วก็ถามชื่อเต็มของเถ้าแก่เตียวคนนั้น ตำแหน่งที่ตั้งของสำนักนายหน้า แซ่และรูปพรรณของเสมียนอาลักษณ์ที่จัดการในวันนั้น

"สำนักนายหน้าซุ่นฟานั่น หน้าร้านเป็นอย่างไร? นอกจากเถ้าแก่เตียว ยังมีลูกจ้างอีกกี่คน? การค้าปกติเป็นอย่างไร?" ฉินห่าวหรานถาม สายตายังตกอยู่ที่สัญญา