บทที่329 สี่คนแบ่งเงิน

สั่งความเรื่องโรงงานเสร็จ ฉินห่าวหรานก็เอ่ยถึงเรื่องที่บ้าน "เที่ยวนี้กลับไป พวกเจ้าดูด้วยว่าที่บ้านขาดอะไร ใกล้ปีใหม่แล้ว ของที่ควรจัดหาอย่าประหยัด บอกลุงใหญ่ว่าข้าที่หนานจิงทุกอย่างดี ให้ท่านวางใจ"

ฉินเหอวั่งพยักหน้า "ห่าวหราน เจ้าวางใจ ข้าจดจำไว้หมดแล้ว"

กลางเดือนสิบสอง ฉินเหอวั่งกลับมา

วันหยุด ฉินห่าวหรานก็กลับไปที่บ้านลานเล็ก

ฉินเหอวั่งหยิบของออกมาไปพลาง เล่าความเปลี่ยนแปลงในหมู่บ้านไปพลาง "ที่บ้านทุกอย่างดี โรงงานผ้านวมขนเป็ดก็เป็นรูปเป็นร่างแล้ว โดยเฉพาะพวกผู้หญิง ปีก่อนๆ ฤดูหนาวได้แค่อยู่บ้านเย็บพื้นรองเท้า ปะเสื้อผ้า หาเงินได้ไม่กี่อีแปะ บัดนี้ทำงานในโรงงาน คนมือประณีตวันหนึ่งหาได้ยี่สิบสามสิบอีแปะ เดือนหนึ่งลงมา เทียบเท่าผู้ชายรับจ้างรายวันเลย