บทที่335 ชุมนุมสุนทรีย์สนทนายามว่าง

บนประตูลานแขวนใบโกฐจุฬาลัมพาและว่านน้ำไว้แล้ว ใบเขียวสดมัดด้วยเชือกแดง แกว่งไกวเบาๆ ในลมยามเช้า

บนคานประตูยังติดป้ายห้าพิษไว้แผ่นหนึ่ง

"นี่โต้วเหนียงฝากคนนำมาให้" ฉินเหอวั่งชี้ไปที่ป้ายห้าพิษ ยิ้มเอ่ย "นางว่าเมืองหนานจิงใหญ่ อาถรรพ์หนัก ให้พวกเราแขวนอันนี้ไว้ รักษาความปลอดภัย"

ฉินเถี่ยหลีเดินออกมาจากในเรือน ในมือถือพู่กันด้ามหนึ่งกับจานผงหรดาลแดงใบเล็ก "ห่าวหรานเจ้ายังไม่บรรลุวัยสวมหมวก มา ข้าเขียนอักษรหวางบนหน้าผากให้ ธรรมเนียมบ้านเกิด เทศกาลตวนอู่เขียนอักษรหวาง ปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายได้"

ฉินห่าวหรานหลุดหัวเราะ แต่ก็ก้มศีรษะลงเล็กน้อย ฉินเถี่ยหลีใช้พู่กันจุ่มผงหรดาลแดง เขียนอักษร "หวาง" อันหมายถึงราชาลงบนหน้าผากเขาอย่างเรียบร้อย ด้วยคนโบราณเชื่อว่าเสือเป็นราชาแห่งสรรพสัตว์ มีอักษรราชาบนหน้าผากย่อมขบกินภูตผี ปัดเป่าอาถรรพ์ได้