บทที่347 การล้อมล่าอันสละสลวย

ฉินห่าวหรานสุดท้ายจึงเอ่ยถึงหัวข้อนี้ "ท่านอธิการบดีหยาง... ปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นโดยปริยายหรือ?"

เฉิงปิ่งเชียนยิ้มขื่น "ท่านอธิการบดีย่อมมีความลำบากของท่าน การประคองสำนัก การซ่อมแซมอาคาร การจัดซื้อหนังสือ การเลี้ยงดูนักเรียนยากไร้ อย่างไหนไม่ต้องใช้เงิน? เงินบริจาคของพ่อค้าเกลือ เป็นแหล่งรายได้สำคัญอย่างหนึ่งของสำนัก อีกทั้งพวกเขาทำได้อย่างสละสลวยมาก อ้างชื่อว่าส่งเสริมการเรียน เนื้อหาที่สอบก็มิได้ห่างจากความหมายคัมภีร์และเรื่องปฏิบัติจริง"

ฉินห่าวหรานนิ่งเงียบ

อุดมคติกับความเป็นจริง กระแสใสกับกระแสขุ่น อยู่ร่วมกันอย่างละเอียดอ่อนในสำนักแห่งนี้

เฉิงปิ่งเชียนจู่ๆ ก็เอ่ย "พี่ฉิน คำเหล่านี้ แต่เดิมไม่ควรพูดกับคนนอก แต่ข้ากับพี่ฉินถูกชะตากันมาก จึงเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง พี่ฉินรู้ไว้ก็พอ อย่าได้ขุดลึก ยิ่งอย่าเอ่ยกับคนนอก"