บทที่357 อำลาชวีฟู่

กลางเดือนแปด ฉินห่าวหรานเก็บสัมภาระเรียบร้อย เตรียมจากชวีฟู่

วันก่อนออกเดินทาง ฉินห่าวหรานจัดงานเลี้ยงอย่างเรียบง่ายที่เรือนหลู่วิ่นซึ่งมีชื่อเสียงพอสมควรในเมือง เชิญมิตรสหายร่วมรุ่นที่ถูกคอที่สุดหลายคนซึ่งผูกมิตรกันในสี่สำนักเรียน ทั้งเหยียนซิวเหวินแห่งสำนักจูซื่อ ข่งจี้หญูแห่งสำนักหนีซาน จั่วกวางโต่วแห่งสำนักชุนชิว เจิงซื่อหนิงแห่งสำนักสือเหมิน

หลายท่านนี้ล้วนเป็นหัวกะทิของแต่ละสำนัก นิสัยแม้ต่างกัน แต่ล้วนวิชาแน่นหนา ความประพฤติเที่ยงตรง แลกเปลี่ยนกับฉินห่าวหรานมาหลายเดือน ก่อไมตรีอันจริงใจ

ห้องส่วนตัวเงียบสงบ นอกหน้าต่างมองเห็นชายคาสีเทาครามมุมหนึ่งของเมืองโบราณ

บนโต๊ะวางอาหารหลู่แท้ๆ หลายอย่าง ทั้งปลาแล่ลายดอกโบตั๋นที่ฝีมือมีดประณีต แกงข้นปลาซ่งเส่าที่น้ำแกงกลมกล่อม ปลาลวกฝูอันมีความหมายมงคล ลูกชิ้นเนื้อทอดที่นอกกรอบในนุ่ม เป็ดย่างคฤหาสน์ข่งที่หนังกรอบเนื้อหอม ยังมีหม้อตุ๋นซูกัวที่รสชาติเข้มข้น เนื้อผัดซอสถั่วที่กลิ่นซอสโชยจมูก ลูกชิ้นหัวไชเท้าที่สดชื่นถูกปาก...