บทที่ 385 คลื่นข่าวลือ ตอนที่หนึ่ง

เสียงระฆังวัดเป้ากั๋วดังกังวานขึ้นอย่างเนิบช้าหลังการโต้จบลง เสียงก้องแผ่วเบาสลายเข้าสู่แสงพลบค่ำ ปิดฉากการประดาบที่สั่นสะเทือนเมืองหลวงครั้งนี้ลง

ฉินห่าวหรานคำนับหลี่ซูเหิงและอีกสองท่านบนที่นั่งพยานอย่างนอบน้อม แล้วประสานมือคำนับฝูงชนใต้เวที จากนั้นจึงหันกาย ก้าวลงจากเวทีไม้

เสื้อผ้าครามไหวเอนเบา ๆ ในลมยามเย็น เงาหลังตั้งตรงดั่งต้นสน

ที่ใดที่เขาผ่านไป ฝูงชนก็แหวกออกเป็นทางเดินดั่งกระแสน้ำ

บัณฑิตเสื้อครามต่างประสานมือคำนับ ในดวงตาล้วนแฝงความเคารพจากใจจริง