บทที่ 399 งานเลี้ยงค่ำจวนสวี

ฉินห่าวหรานเงยตาชำเลืองมองแวบหนึ่ง สาวรุ่นคิ้วตางดงามใสสะอาด สันจมูกโด่งสวย สีปากอ่อนจางดั่งเชอร์รี่

แม้เพียงชั่วพริบตา ก็เห็นกิริยาสง่างามเรียบร้อยของนาง เขารับจอกชาด้วยสองมือ "ขอบคุณคุณหนูสาม"

สวีอินเอ๋อร์รินชาเสร็จก็ถอยไปอยู่หลังมารดา ไม่เอ่ยวาจาอีก เพียงยืนอยู่อย่างเงียบ ๆ ดั่งดอกบัวหยกชูช่อสง่า

ภรรยาท่านสวียิ้มเอ่ย "ลูกสาวข้าซุกซน รู้กวีและตำราอยู่บ้าง บางครั้งก็เรียนงานฝีมือหญิง รู้จักพู่กันหมึกเล็กน้อยเท่านั้น ให้ท่านจ้วงหยวนขำเสียแล้ว"

คำนี้พูดอย่างเรียบง่าย แต่ฉินห่าวหรานฟังออกถึงนัยแฝง นี่คือการแนะนำความสามารถและรูปโฉมของบุตรสาว ดูปฏิกิริยาของเขา