บทที่ 410 คุยกันจากใจ

ถึงยามโพล้เพล้แล้ว สวีฉี่ให้ฉินห่าวหรานนั่งรออยู่ในห้องหนังสือครู่หนึ่ง ส่วนตนเองเปลี่ยนเป็นชุดลำลองสีดำอมคราม แล้วสั่งให้บ่าวเตรียมอาหารเย็น

อาหารเรียบง่าย อาจารย์กับศิษย์สองคนนั่งตรงข้ามกันรับประทาน

สวีฉี่กินข้าวไปครึ่งชาม ก็วางตะเกียบลง แล้วถาม "วันนี้ไปมาหลายบ้าน เจ้าจดจำได้มากน้อยเพียงใด"

ฉินห่าวหรานนั่งตัวตรงสำรวม แล้วค่อย ๆ เอ่ย "ศิษย์จดจำไว้แล้ว ท่านลุงจ้าวให้ความสำคัญกับวิชาความรู้ ชอบชิมชา ควรไปขอคำชี้แนะเรื่องอรรถแห่งคัมภีร์ได้บ่อย ๆ ท่านราชบัณฑิตโจวเคร่งครัดเที่ยงตรง ให้ความสำคัญกับงานที่เป็นรูปธรรม จึงต้องขยันในหน้าที่ราชการและเรียนรู้อย่างแน่นหนา ท่านซุนแตกฉานตำราแบบแผน ควรขอคำชี้แนะเรื่องระเบียบพิธีการ ท่านขุนนางตรวจการเฉินใสสะอาดซื่อตรง ท่านขุนนางตุลาการหลี่แตกฉานกฎหมาย ท่านบัณฑิตจางรู้เรื่องพิธีกรรมและดนตรี... ล้วนเป็นผู้ที่ศิษย์ควรคบหาและควรขอความรู้ด้วย"

สวีฉี่พยักหน้าอย่างพอใจ "จำได้ดี แต่ยังมีอีกชั้นหนึ่งที่เจ้าต้องเข้าใจ"