บทที่ 413 แสดงความรู้ความสามารถให้ประจักษ์

คำเปิดเรียบง่ายแต่เหมาะสม ทั้งแสดงให้เห็นว่ามาตามคำเชิญของท่านรองอธิการบดีจ้าว และวางท่าทีถ่อมตนไว้ด้วย

ฉินห่าวหรานยืดกายขึ้น สายตากวาดมองผู้คนด้านล่างแท่น แล้วเริ่มบรรยาย

"วันนี้บรรยายคัมภีร์อวี่ก้ง บทนี้เปิดต้นบทประกาศความหมายไว้ว่า พระเจ้าอวี่แบ่งเก้ามณฑล เลียบภูเขาขุดลอกลำน้ำ อาศัยผืนดินกำหนดเครื่องบรรณาการ

สิบสองอักษรนี้ ถ้อยคำกระชับแต่ความหมายครบถ้วน แท้จริงแล้วบรรจุไว้ซึ่งมรรควิถีอันยิ่งใหญ่ของการปกครองบ้านเมือง

กล่าวถึงข้อแรกก่อน 'พระเจ้าอวี่แบ่งเก้ามณฑล' อันใดเรียกว่าเก้ามณฑล ตอบว่าคือจี้ เหยี่ยน ชิง สวี หยาง จิง อวี้ เหลียง และยง นี่มิใช่เพียงการแบ่งเขตทางภูมิศาสตร์ หากแต่เป็นการแบ่งขอบเขตของกิจการบ้านเมือง มหาบุรุษอวี่จัดการอุทกภัย เดินทางไปทั่วใต้หล้า มิใช่เดินอย่างมืดบอด หากแต่มีแบบแผนมีแผนการจึงเดิน พิจารณารูปลักษณ์ของภูเขาและลำน้ำ แยกแยะว่าที่ใดควรเพาะปลูกที่ใดควรเลี้ยงสัตว์ ตรวจสอบว่ากำแพงเมืองและด่านช่องเขาควรตั้ง ณ ที่ใด นี่คือการเข้าใจภูมิศาสตร์เพื่อกำหนดกิจการบ้านเมือง"