บทที่ 431 ของตอบแทนจากจวนสวี

ในห้องโถงประธานของจวนฉิน ฉินเต๋อชางนั่งตัวตรงอยู่หัวโต๊ะ ในมือประคองบัญชีของกำนัลไว้ พินิจดูอย่างละเอียด คิ้วขมวดเล็กน้อย ราวกับกำลังชั่งใจอยู่

ฉินห่าวหรานรู้ดีว่าจารีตการแต่งงานนั้นจุกจิกยุ่งยาก โดยเฉพาะตระกูลสวียังเป็นถึงรองเสนาบดีกรมพิธีการ ซึ่งพิถีพิถันเรื่องจารีตและระเบียบแบบแผนที่สุด ผิดไปสักขั้นเดียว ก็จะกลายเป็นข่าวพาดหัวของหนังสือพิมพ์เล็กทันที

ฉินเต๋อชางดูบัญชีของกำนัลจบ ในดวงตาก็เผยแววชื่นชม แล้วพยักหน้า "ดี ก็ทำตามที่ห่าวหรานว่านั่นแหละ เงินสินสอดหนึ่งร้อยตำลึง ไม่นับว่าโอ้อวด แต่ก็ไม่ตระหนี่แน่นอน พูดออกไปก็ดูดี"

ฉินห่าวหรานโค้งกายเล็กน้อย "ขึ้นอยู่กับท่านปู่ตัดสินใจทั้งหมด เพียงแต่ตระกูลสวีพิถีพิถันเรื่องจารีต แบบแผนของสินสอดจึงต้องทั้งถูกต้องตามระเบียบและแสดงความจริงใจ ห้ามให้เขารู้สึกว่าตระกูลฉินละเลยเป็นอันขาด"

ฉินเต๋อชางยิ้ม "เจ้าวางใจเถิด ท่านปู่มีตัวเลขอยู่ในใจ ตระกูลสวีเป็นจวนรองเสนาบดีกรมพิธีการ สิ่งที่พวกเขาดูแลก็คือพิธีกรรมดนตรีและการอบรมสั่งสอน ตระกูลฉินของเราแม้เทียบกับตระกูลใหญ่ไม่ได้ แต่บัดนี้เจ้าเป็นท่านจ้วงหยวนแล้ว จารีตของเราก็ตกหล่นไม่ได้เช่นกัน หลายวันต่อจากนี้ ก็ให้ลุงใหญ่ฉินหย่วนซานของเจ้าพาพี่ชายฉินเหอวั่งไปจัดซื้อตามร้านค้าใหญ่ ๆ ทั่วเมืองหลวง ต้องเลือกของทุกอย่างให้ได้ดีที่สุด"