บทที่ 453 หิมะค้างยังไม่ละลาย

ส่งท่านปู่กลับไปแล้ว ชีวิตของฉินห่าวหรานก็กลับสู่จังหวะเดิมอีกครั้ง

ทุกวันเข้ายามเหม่าออกยามโหย่ว ทั้งสอบทานตำรา ร่างเอกสาร และตรวจสอบเทียบเคียงตำรา เหมือนแต่ก่อน

ทุกวันที่ลงท้ายด้วยเลขห้าของเดือน ก็ไปฟังการเรียนการสอนที่สำนักราชบัณฑิตกั๋วจื่อเจี้ยน และบรรยายถกอรรถแห่งคัมภีร์กับนักเรียนทั้งหลาย ก็นับว่าชีวิตเต็มอิ่มดี

ใบหน้าหนุ่มสาวเหล่านั้นนั่งอยู่ในโถงหมิงหลุน บางคนจดบันทึกอย่างขะมักเขม้น บางคนรวบรวมสมาธิครุ่นคิด และมีอีกหลายคนที่แววตาล่องลอย มองกิ่งไม้แห้งนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย

ฉินห่าวหรานบรรยายบทเกาเหยาหมัว บรรยายเรื่อง "ระมัดระวังในกายตน ฝึกฝนตนโดยคิดถึงความยั่งยืน" พอบรรยายจนออกรส ก็วางหนังสือลง เอามือไพล่หลังแล้วยืนขึ้น "นักเรียนทั้งหลายเห็นว่าอักษรสองตัวที่ว่า 'ระมัดระวังในกายตน' นั้น ควรตีความอย่างไร"