บทที่ 505 เข้าสู่แม่น้ำฮั่น

ฉินห่าวหรานพยักหน้า แล้วกล่าว "ท่านหวังทำงานด้วยความอุตสาหะเคร่งครัด ยึดมั่นในหน้าที่และทำเรื่องที่เป็นรูปธรรม ก็นับว่าหาได้ยากแล้ว ทำได้ดีมาก"

หวังโส่วจงได้ยินก็ถอนหายใจขื่นขม "ทว่าผลประเมินก็ยังคงเป็นปานกลางค่อนไปทางกลางอยู่ดี สุดท้ายก็ยากจะก้าวหน้าไปได้แม้แต่นิ้วเดียว"

ฉินห่าวหรานเอ่ยเสียงเบาพร้อมความเห็นใจอยู่หลายส่วน "ท่านหวังทราบหรือไม่ การประเมินผลงานในแวดวงราชการนี้ นอกจากผลงานการปกครองแล้ว ก็ยังต้องมีคนชี้แนะและมีคนค้ำจุนด้วย ท่านหวังมีผู้บังคับบัญชาที่สนิทสนมคอยยกชูในราชสำนักบ้างหรือไม่ หรือมีอาจารย์ผู้คุมสอบและเพื่อนร่วมศกสอบช่วยเหลือบ้างหรือไม่"

พอถามคำนี้ หวังโส่วจงก็เงียบลงในทันที เสียงแฝงความหม่นหมองอยู่หลายส่วน

"ใต้เท้ามีชาติกำเนิดจากบ้านยากไร้ เมื่อครั้งกระโน้นสอบขุนนางติดมาได้อย่างโชคดี แล้วได้รับความเมตตาจากท่านจางอดีตราชบัณฑิตอาวุโสแห่งราชบัณฑิตยสถานฮั่นหลิน ที่รับไว้เป็นลูกศิษย์