บทที่ 507 บรรยายที่สำนักศึกษาของเมือง

ฉินห่าวหรานได้ยินก็เคร่งขรึมขึ้น เขาลุกขึ้นยืน แล้วประสานมือคำนับท่านอาจารย์หวังและผู้คนที่นั่งอยู่

"ท่านอาจารย์วางใจเถิด ท่านผู้มีคุณธรรมในถิ่นทุกท่านวางใจเถิด ศิษย์แม้อยู่ในเมืองหลวง แต่ไม่เคยลืมว่าตนเองเป็นชาวจิ่งหลิงแห่งเหมี่ยนหยาง ไม่เคยลืมบุญคุณของแผ่นดินเกิดที่ชุบเลี้ยงมา และไม่เคยลืมความทุกข์จากอุทกภัยที่เคยเห็นเมื่อครั้งยังเยาว์

หากอยู่ในราชสำนักวันใด และมีโอกาส ก็จะร้องขอความเป็นธรรมแทนราษฎรบ้านเกิดแน่นอน และจะทุ่มเทกำลังใจให้การชลประทานของลุ่มแม่น้ำแยงซีกับแม่น้ำฮั่นและการทำมาหากินของราษฎรอย่างเต็มที่ ไม่ทำให้แผ่นดินเกิดผิดหวังเด็ดขาด"

ยังไม่ทันที่ท่านอาจารย์หวังจะเอ่ยต่อ หลี่จี้ชวนก็รับคำมา "ท่านราชบัณฑิตอาวุโสฉิน ข้าพเจ้าขอบังอาจ มีเรื่องหนึ่งจะขอร้อง"

ฉินห่าวหรานตอบ "เชิญท่านผู้ว่าเมืองหลี่ว่ามา"