บทที่ 526 การจัดอักษรประจำรุ่นของตระกูล

นักเรียนผู้นั้นชะงักไป ครุ่นคิดอยู่ครู่ แล้วกล่าว "ดอกบัวก็คือดอกบัว รากบัวก็คือรากบัว เพราะมีดอกบัว จึงได้รากบัว ศิษย์จึงต่อว่าด้วยเถาวัลย์จึงเกิดฟักทอง..."

"ความหมายคือ เหตุและผลเกิดจากกัน สิ่งก่อนและสิ่งหลังสืบเนื่องกัน" ฉินห่าวหรานพูดต่อจนจบแทนเขา

นักเรียนผู้นั้นพยักหน้า "ความหมายนี้พอดีขอรับ"

ฉินห่าวหรานกล่าวอย่างเรียบเฉย "งั้นท่านเคยคิดหรือไม่ว่า ดอกบัวกับรากบัวนั้นเดิมทีเป็นสิ่งเดียวกัน รากและสายเชื่อมโยงถึงกัน และเป็นภายนอกภายในของกันและกัน

ไม่มีดอกบัวก็ไม่มีรากบัว ไม่มีรากบัวก็เกิดเป็นดอกบัวไม่ได้ วรรคล่างของท่านที่ว่าด้วยเถาวัลย์จึงเกิดฟักทองนั้น ตามตัวอักษรก็นับว่าคู่กันอย่างเป็นระเบียบ ทว่าน่าเสียดายที่ขาดความงามของความหมายสองชั้น และยิ่งไม่มีความหมายแฝงที่อยู่นอกสาย อ่านแล้วจึงจืดชืด เป็นเพียงปลายพู่กันของคนธรรมดาเท่านั้น"