บทที่ 548 รายงานผลราชการที่ตำหนักทอง

เดินทางมาถึงอำเภอเย่ ผ่านมากว่าหนึ่งเดือนแล้วนับตั้งแต่กลับขึ้นเหนือจากอู่ตัง ทว่าฉินเหอวั่งพี่ชายลูกลุงกลับยังไม่ตามมาถึงเสียที ฉินห่าวหรานจึงเกิดความกังวลขึ้นทีละน้อย เขายืนอยู่หน้าหอพักม้าเร็วเพียงลำพัง จ้องมองถนนหลวงอันยาวไกลที่ทอดมาจากทางใต้ คิ้วขมวดแน่น

เขาสั่งด้วยเสียงหนักแน่น "เถี่ยหลี เหอวา พวกเจ้าสองคนควบม้าย้อนกลับไปตามเส้นทางเดิม เพื่อสืบหาร่องรอยของพี่เหอวั่ง แล้วนำจดหมายที่ข้าเขียนไปด้วย จงสอบถามนายสถานีม้าเร็วตามที่ต่าง ๆ ตลอดทาง ว่ามีผู้ใดเคยเห็นเขาหรือไม่"

ฉินเถี่ยหลีและฉินเหอวาขานรับพร้อมกัน แล้วพลิกตัวขึ้นม้า ควบไปตามเส้นทางที่มาอย่างรวดเร็ว

ฉินห่าวหรานยืนนิ่งอยู่หน้าหอพักม้าเร็ว มองส่งเงาร่างของทั้งสองที่ค่อย ๆ หายไปที่ปลายถนนหลวง จึงหันกายกลับเข้าหอพัก

ปลายเดือนสี่ รถและม้าก็มาถึงหอพักม้าเร็วเหลียงเซียงที่อยู่ห่างจากเมืองหลวงไปทางตะวันตกเฉียงใต้สามสิบลี้ในที่สุด