บทที่ 553 การหารือเรื่องตำหนักตะวันออก

ฉินห่าวหรานคุกเข่าอยู่ในความมืดมานานแล้ว

นานจนเทียนไหม้หมดเล่ม เหลือเพียงกองน้ำตาเทียนที่แข็งตัว ส่วนเถ้าถ่านของกระดาษเหลืองก็ถูกลมพัดกระจาย แล้วหมุนวนอยู่ในลาน ราวกับกำลังร่ำลาเป็นครั้งสุดท้าย

ฉินเหอวั่งและอีกสองคนยังคงคุกเข่าอยู่ข้างหลังเขา ไม่มีใครขยับ และไม่มีใครพูดอะไร

ในที่สุดฉินห่าวหรานก็เอ่ยขึ้น "พี่ พวกท่านเดินทางมาตลอดทาง เหนื่อยแล้ว ไปพักผ่อนเถอะ"

ฉินเหอวั่งคุกเข่าอยู่ข้างหลัง แล้วส่ายหน้า "ห่าวหราน เจ้าไม่ลุก พวกเราก็ไม่ลุก พวกเราอยู่ด้วยกัน"