บทที่ 580 ทำให้ตายใจ

โจวเหวยหยวนสีหน้าเรียบเฉย ประสานมือกล่าวว่า "สิ่งที่ท่านทูตกล่าวมา ข้าพเจ้าจดจำไว้ในใจแล้ว ทว่าเรื่องนี้สำคัญยิ่ง ข้าพเจ้าไม่มีอำนาจตัดสินใจ ทำได้เพียงนำกราบทูลแทนเท่านั้น แต่ทว่า ตามความเห็นของข้าพเจ้า เงินบรรณาการรายปีหนึ่งล้านตำลึง ผ้าแพรไหมหนึ่งแสนพับ เกรงว่าราชสำนักคงยากจะยินยอม หากฝ่ายท่านยอมถอยให้สักก้าว ข้าพเจ้าอาจช่วยไกล่เกลี่ยให้ได้"

"ยอมถอย? ถอยอย่างไร?"

โจวเหวยหยวนชูนิ้วมือขึ้นห้านิ้ว "ห้าหมื่นตำลึง"

สีหน้าของราชทูตแดงก่ำขึ้นมาในพริบตา เขาตบโต๊ะอย่างแรงจนชามชาบนโต๊ะกระดอนขึ้น น้ำชาหกเลอะเต็มโต๊ะ

"ห้าหมื่นตำลึง? ขุนนางแดนใต้เช่นเจ้าเห็นได้ชัดว่าเห็นพวกเราเป็นขอทานแล้วขับไล่ไสส่ง!"