บทที่ 592 การเริ่มต้นของการยึดทรัพย์

ด้วยเกรงว่าโจวชิ่งอวิ๋นจะพูดต่อไปเรื่อยๆ ลากพัวพันคนอื่นมากขึ้น กวนให้แวดวงขุนนางทั้งเจียงซีปั่นป่วน จึงตวาดเสียงกร้าวขึ้นทันที

"โจวชิ่งอวิ๋น! เจ้าอย่าได้พูดเลอะเทอะไปเรื่อย!"

"ขุนนางผู้มีความผิดยังกล้าบิดพลิ้วอีก!"

ไม่ฝูยังคงยิ้มหยีตาจิบชาต่อไป ประหนึ่งไม่ได้ยินสิ่งใดเลย หลู่เทียนสฺยงสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์

ฉินห่าวหรานนั่งสงบนิ่งอยู่หลังโต๊ะ รู้ว่าสิ่งที่โจวชิ่งอวิ๋นพูดออกมานั้นเป็นความจริง