บทที่ 595 ไม่ฝูช่วยเหลือ

เปลือกนอกเป็นเพียงคำห่วงใยที่เอ็นดูขุนนางเก่า แต่แท้จริงแล้วคือถ้อยคำแบบ "พูดคลุมเครือ ยืมดาบคนอื่นฆ่าคน" ที่ฮ่องเต้เทียนเฟิ่งใช้อยู่เป็นนิจ

ฉินห่าวหรานฟังเข้าใจ

คนชราคนหนึ่ง หนทางสามพันลี้ ไม่ว่าจะปั่นป่วนขึ้นมาเมื่อใดเป็นปวดหัวตัวร้อน เป็นไข้หวัดไอโขลก แล้วเผลอให้ยาช้าไปหน่อย ดูแลไม่ทั่วถึงหน่อย คนก็สิ้นไปแล้ว

ถึงตอนนั้นฝ่าบาทเพียงถอนพระทัยหนึ่งครั้งว่า "ข้ากำชับให้ระวังแล้ว แต่ฟ้าไม่ต่อชีวิตให้ ทำอย่างไรได้"

นี่คือพระราชหฤทัย ต้องการให้เหยียนยงตาย แต่ไม่ทรงยอมลงมือด้วยพระองค์เอง เพียงส่งถ้อยคำมาวางไว้ตรงหน้า ให้คนเบื้องล่างไปคาดคะเน ไปจัดการเอง จัดการสำเร็จ ก็เป็นเพราะพระราชประสงค์ลึกซึ้งไกล จัดการพลาดพลั้ง ก็เป็นเพราะบ่าวไพร่ทำงานไร้ความสามารถ