บทที่ 607 ฉินเฉิงป๋อสอบได้บัณฑิตอำเภอ

ท่านบิดา ท่านลุงผู้ใหญ่เคารพนับถือรับ

ผม หลาน เฉิงป๋อ กราบโค้งศีรษะร้อยครั้ง

หลานคุณสมบัติธรรมดาต่ำช้า โชคดีได้รับคำสอนจากท่านลุงเช้าค่ำ ปีที่แล้วไปสอบวิชาเด็ก โชคดียิ่งได้สอบติดต่อกัน การสอบอำเภอได้อันดับสาม การสอบเมืองอันดับแปด การสอบสำนักอันดับยี่สิบแปด โชคดีได้เข้าสู่สระบัวจัดตัวเป็นบัณฑิตอำเภอ แม้ไม่กล้าภูมิใจดีใจตนเอง ก็ไม่กล้าทำให้ประตูคฤหาสน์อักษรศาสตร์ตระกูลฉินเสียหาย

ระลึกถึงท่านลุงในวัยเด็ก อายุเก้าขวบเข้าสู่สระบัว สิบสามขึ้นบัญชีขุน สิบเก้าได้หัวหน้าบัณฑิตส่วนกลาง เสมอมาเป็นแบบอย่างที่หลานเคารพในใจ หลานไม่กล้าหวังติดตามท่านลุงได้แม้หนึ่งในหมื่น แต่ขอให้หมกมุ่นอ่านหนังสืออย่างหนัก ไม่ทำให้สูญเปล่าการบ่มเพาะของท่านลุง ความหวังของบิดามารดา และไม่ทำให้สูญเปล่าการคุ้มครองจากบรรพบุรุษทุกชั้นตระกูลฉิน

ท่านปู่ท่านย่าร่างกายแข็งแรงเหมือนเดิม วันธรรมดายังเที่ยวสวนผักได้ แต่เวลาใดก็คิดถึงท่านบิดาและท่านลุง เรื่องต่างๆ ในตระกูลทั้งใหญ่น้อยล้วนมั่นคงราบรื่น ผู้อาวุโสทั้งสองท่านปล่อยใจได้เต็มที่