บทที่ 629 ฐานทรัพย์ตำหนักบูรพา

ฉินห่าวหรานสั่งว่า "พี่ พวกท่านจงไปเดินดูเมืองเหนือให้มากหน่อย หากไม่มีธุระก็ผูกมิตรกับพ่อค้าและหัวหน้าตำบลให้มาก สืบให้รู้ภูมิหลังและความลำบากของพวกเขาให้ชัด โดยเฉพาะเรื่องเล็กน้อยบางอย่าง จงบันทึกไว้"

วันถัดมา ฟ้ายังไม่สาง ฉินห่าวหรานก็ตื่นขึ้นแล้ว

เมื่อคืนเขานั่งอยู่ในห้องหนังสือจนถึงยามจื่อ พลิกดูแผนที่เมืองเหนือผืนนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้กี่รอบ ทั้งยังเขียนรายชื่อยาวเหยียดออกมาหนึ่งฉบับ ว่าขุนนางผู้มีบรรดาศักดิ์คนใดดึงมาเป็นพวกได้ พ่อค้าผู้มั่งคั่งคนใดเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้ ขุนนางคนใดอาศัยแรงได้

แต่ยังมีปัญหาสำคัญที่สุดข้อหนึ่งที่มิได้แก้ไข นั่นคือเงิน

ที่ดินเมืองเหนืออาจจัดสรร แลกเปลี่ยน หรือซื้อในราคาต่ำได้ แต่ซ่อมถนน ขุดร่อง ปลูกต้นไม้ สร้างเรือน จัดสร้างสิ่งอำนวยความสะดวก สิ่งใดไม่ต้องใช้เงินจริงบ้าง สำนักจานซื่อแม้แต่ค่าใช้จ่ายประจำวันยังขัดสน จะมีเงินเหลือไปถมหลุมไร้ก้นบึ้งนั้นได้อย่างไร