บทที่ 151

"พีดีโอเซอินล่ะครับ เป็นยังไงบ้าง"

"...โอเซอิน?"

นักเขียนคูเอียงคอด้วยความสงสัยไปวูบหนึ่ง

ดวงตาที่กำลังทบทวนความทรงจำสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะเบิกกว้างขึ้นในเวลาต่อมา

"ตายจริง พีดีโอเซอินคนนั้นน่ะเหรอ คนที่เป็นผู้ช่วยตอนฉันทำผลงานเรื่องแรกน่ะนะ??"