บทที่ 154

"แน่นอนว่าต้องนึกถึงสิครับ"

ผมตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มสดใส ราวกับคนที่ไม่รับรู้ถึงเจตนาของคำถามนั้นเลยแม้แต่น้อย

"แต่พอคนเป็นนักแสดงเริ่มดึงเอาความทรงจำของตัวเองมาใช้ มันก็กลายเป็นเรื่องยากที่จะถ่ายทอดตัวละครออกมาให้สมบูรณ์น่ะครับ"

ผมค่อย ๆ เปลี่ยนหัวข้อสนทนาด้วยน้ำเสียงซื่อบริสุทธิ์

เปลี่ยนจากเรื่องส่วนตัวของผม ไปเป็นเรื่องทฤษฎีการแสดงของนักแสดงแทน