บทที่ 163

[คอลัมน์] ใคร ๆ ก็เคยเป็นยอนฮี และใคร ๆ ก็เคยเป็นโดกอน

คำถามแรกที่ผุดขึ้นมาหลังจากดูผลงานคัมแบ็กของผู้กำกับแบคจินฮีอย่าง 'What I Loved' คือสิ่งนี้ สรุปแล้วเราจะเรียกภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าหนังโรแมนติกได้จริง ๆ หรือ

ปกติแล้วบนใบหน้าของผู้ชมที่เดินออกจากโรงหลังดูหนังโรแมนติกจบมักจะหลงเหลือความรู้สึกใจเต้นหรืออิ่มเอมใจ ทว่าภาพยนตร์เรื่องนี้กลับต่างออกไป แม้ว่าซึงกอน ยอนฮี และโดกอนต่างก็พบกับจุดจบที่ไม่เลวร้ายนัก แต่สีหน้าของผู้ชมที่เดินออกจากโรงภาพยนตร์กลับดูอึดอัดใจแปลก ๆ นั่นเป็นเพราะพวกเขาไม่สามารถปัดตกภาพยนตร์ที่เพิ่งดูจบไปว่าเป็นเรื่องของคนอื่นได้อย่างสิ้นเชิง

ทันทีที่ภาพยนตร์เข้าฉาย ช่องรีวิวก็โดนถล่มเละ ผู้ชมแบ่งออกเป็นฝ่ายยอนฮีและฝ่ายโดกอน แล้วสาดโคลนด่าทอกันอย่างบ้าคลั่ง ในเมื่อตัวภาพยนตร์ไม่ได้เข้าข้างใครเลย การตัดสินจึงตกเป็นของผู้ชม ผู้คนต่างพากันโต้เถียงแบบหามรุ่งหามค่ำเพื่อหาข้อสรุปนั้นให้ได้

การที่ผู้ชมต้องหาคำตอบเอาเองแทนที่จะมีคนป้อนให้ถึงปากคือเอกลักษณ์ของผู้กำกับแบคจินฮี เหล่านักแสดงเองก็ยังคงรักษาท่าทีแบบเดียวกันในตอนให้สัมภาษณ์ เมื่อถูกถามว่าระหว่างยอนฮีกับโดกอนใครผิดมากกว่ากัน พวกเขาก็เลี่ยงที่จะตอบตรง ๆ โดยกล่าวว่า "ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้พูดถึงคนผิด แต่พูดถึงความสัมพันธ์ต่างหาก"