บทที่ 196

"เถ้าแก่คิม มุดหัวอยู่ที่ไหน! พูดดี ๆ แล้วก็รีบออกมา!"

ยูซึลโฮตะโกนโวยวายเสียงดังลั่น

แม้จะเป็นการแผดเสียงตะโกน แต่ออกเสียงชัดถ้อยชัดคำไม่เพี้ยนเลยสักนิด ทุกบทพูดจึงปักเข้าหูอย่างชัดเจน

'น่าหงุดหงิดชะมัด…'

ฮายุนแจที่มองดูภาพนั้นอยู่รู้สึกปั่นป่วนในอกขึ้นมาทันที