บทที่ 116 ปากแน่น

"จื้อเทา ไปสูบบุหรี่กันสักมวน" หลี่ปั๋วหยางตบแขนหวังจื้อเทาแล้วเอ่ย

การเคลื่อนไหวที่มาแบบไม่ทันตั้งตัวนี้ทำเอาหวังจื้อเทาสะดุ้งไปหนึ่งที พอเห็นว่าเป็นหลี่ปั๋วหยางถึงได้ผ่อนคลายลงยาวเฮือกหนึ่ง ตอนนี้เขาก็ต้องการสูบบุหรี่สักมวนเพื่อกดขวัญที่กระเจิงอยู่จริงๆ จึงลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอกพร้อมกับหลี่ปั๋วหยาง

หลี่ซิวหยวนที่อยู่ด้านหลังก็สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของทั้งสองเช่นกัน ทว่าเขาไม่ได้ตามไปด้วย นี่ก็นับเป็นการหยั่งเชิงหวังจื้อเทาอย่างหนึ่ง หากหวังจื้อเทาปากไม่แน่นจริง หลี่ปั๋วหยางรู้เข้าก็ไม่เป็นไร

เพียงแต่ถ้าเป็นเช่นนั้น หวังจื้อเทาก็ไว้ใจต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ต้องหาทางกำจัดภัยแฝงตัวนี้ทิ้ง ปล่อยให้เขาอยู่ในฝ่ายกิจการทั่วไปต่อไปไม่ได้

หลี่ปั๋วหยางกับหวังจื้อเทาสองคนเดินมาถึงจุดสูบบุหรี่ชั้นล่าง เพิ่งจุดบุหรี่ได้ หลี่ปั๋วหยางก็ถามอย่างรอไม่ไหวทันที "จื้อเทา เรื่องมันเป็นอย่างไรกันแน่"