บทที่ 125 เกษตรกรรม

เย็นวันศุกร์ หลังเลิกงาน หยุนเยี่ยนชางก็มาที่โรงแรมหวงหยวนของอำเภอหวงหยวน ที่นี่นับเป็นหนึ่งในโรงแรมที่ใหญ่พอสมควรของอำเภอ เดิมทีเป็นหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ ตอนนี้หลังผ่านการปฏิรูประบบแล้วก็ให้เอกชนรับสัมปทานไปบริหาร

แต่ธุรกิจหลักที่รับอยู่ก็ยังคงเป็นงานของทางอำเภอ ส่วนเส้นสายเบื้องหลังผู้รับสัมปทานนั้น คนที่เข้าใจก็ย่อมเข้าใจ ร้านอาหารแบบนี้หากไม่มีเส้นสายก็ย่อมรับสัมปทานมาไม่ได้แน่นอน

ตอนที่หยุนเยี่ยนชางลงจากรถที่หน้าประตู เสิ่นชิ่งเฟิงก็ยืนรอหยุนเยี่ยนชางอยู่ที่หน้าประตูแล้ว

"ท่านนายอำเภอหยุน ยินดีต้อนรับครับ ยินดีต้อนรับ ตั้งแต่รู้ว่าคณะกรรมการพรรคระดับเมืองแต่งตั้งท่าน ผมก็เฝ้ารอดาวเฝ้ารอเดือนมาตลอด สุดท้ายก็รอจนท่านมาถึงเสียที" เสิ่นชิ่งเฟิงเร่งฝีเท้าเข้ามาสองก้าว แล้วจับมือหยุนเยี่ยนชางไว้แน่นพลางเอ่ย

ส่วนหยุนเยี่ยนชางกลับยิ้มจางๆ แล้วเอ่ยว่า "เพื่อนร่วมรุ่นเก่า ห่างเหินกันไปแล้วนะ"