บทที่ 152 ขอขมาต่อหน้า

หลี่ปั๋วหยางหันตัวมองไปยังหวงเหว่ย ไม่ได้เจอกันช่วงหนึ่ง รู้สึกว่าหวงเหว่ยเปลี่ยนไปมากทีเดียว ไม่ใช่ว่ารูปลักษณ์ภายนอก แต่เป็นพลังชีวิตและจิตวิญญาณของทั้งคนที่ไม่เหมือนเดิม ห่อเหี่ยวลงอย่างหนัก

"พี่หลี่" หวงเหว่ยเข้ามาแล้วร้องเรียกก่อนหนึ่งคำ จากนั้นก็รอการเยาะเย้ยจากอีกฝ่าย ดีที่นี่คือหน้าประตูหน่วยงาน ไม่ใช่ในสำนักงาน จึงไม่ได้เป็นต่อหน้าคนอื่น

"หวงเหว่ย ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ" หลี่ปั๋วหยางล้วงบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าแล้วส่งให้หวงเหว่ยหนึ่งมวน บุหรี่นี้ก็คือที่หลี่ซิวหยวนตบใส่มือเขานั่นเอง

หวงเหว่ยแปลกใจอยู่บ้าง นี่หมายความว่าอย่างไร ยังให้บุหรี่ตัวเองอีก หวงเหว่ยรับมาด้วยสองมือ จากนั้นก็ล้วงไฟแช็กออกมาจุดให้หลี่ปั๋วหยางก่อน แล้วตัวเองถึงค่อยจุด

"ขอบคุณครับพี่หลี่"