บทที่ 169 เป็นคนจริงใจดีทีเดียว

หลังจากกินอาหารเช้ากับหยุนเยี่ยนชางเสร็จ หลี่ซิวหยวนก็ยืนส่งหยุนเยี่ยนชางจากไป จากนั้นถึงค่อยเดินทอดน่องกลับบ้าน เช้าวันเสาร์ กลิ่นอายชีวิตของเมืองเล็กๆ ยังคงคึกคักทีเดียว อีกทั้งเมื่อเทียบกับวันทำงานปกติ ผู้คนก็ดูผ่อนคลายขึ้นหลายส่วน

ตอนที่หลี่ซิวหยวนกลับถึงบ้าน คนที่บ้านกำลังกินอาหารเช้ากันอยู่พอดี

"ซิวหยวน มาสิ รีบมากินข้าว" จางชิวเหอเรียกลูกชาย

หลี่ซิวหยวนส่ายหน้า "แม่ พวกแม่กินเถอะ ผมกินมาข้างนอกแล้ว"

หลี่ซิวหยวนไม่ได้ไปอาบน้ำก่อน แต่กลับเข้าห้องแล้วจดงานทั้งหมดที่หยุนเยี่ยนชางสั่งไว้บนโต๊ะอาหารเมื่อครู่ลงไว้ ความจำที่ดีสู้ปลายปากกาที่ห่วยไม่ได้ เขาเป็นเลขานุการ จึงพกสมุดเล่มเล็กติดตัวอยู่เสมอ